نسل جدید اسانسور

//نسل جدید اسانسور

نسل جدید آسانسور که برای ساختمان‌های بلندمرتبه مورد استفاده قرار می‌گیرد از سامانه‌های کنترلی، سخت‌افزارها و دیگر سامانه‌هایی استفاده می‌کنند که نه تنها موجبات کاهش استفاده از انرژی را فراهم می‌سازند بلکه فضای کمتری را اشغال می‌کنند و همچنین سامانه‌هایی در آن‌ها تعبیه شده که به تولید برق از حرکت آسانسور می‌پردازد. در این نسل، از کنترل‌هایی به شکل ریزپردازنده و بر پایه‌ی نرم‌افزار بهره‌گیری شده است و سنسورهایی نیز وجود دارد که در صورت عدم استفاده از آسانسور آن را به حالت استندبای فرو برده تا از مصرف بی‌رویه‌ی برق جلوگیری نماید. همچنین درایوهایی در این نسل قرار داده شده که از اتلاف انرژی به شکل گرما جلوگیری می‌نماید و به تولید برق کمک می‌کند به این شکل که هنگامی که کابین به سمت پایین می‌رود، موتور به شکل یک ژنراتور عمل کرده و نیروی مکانیکی را تبدیل به نیروی الکتریسیته می‌کند که این نیرو یا در باتری ذخیره شده و یا در جای دیگر در مدار برق ساختمان مورد استفاده قرار می‌گیرد.

دیگر در آسانسور نیازی به کابل نخواهد بود:

در حال حاضر آسانسورها به طور عمده یا از سامانه‌های هیدرولیکی استفاده می‌کنند و یا از سامانه‌های کششی که در آن از کابل‌های فولادی استفاده شده است. این کابل‌ها به شدت سنگین هستند. وزن این کابل‌ها به وزن کابین اضافه شده و باعث می‌شود تا از موتورهای قوی‌تر استفاده شده و به مصرف بیش از حد انرژی منتهی می‌شود. خبر خوش آنجاست که در آینده نیازی به حضور و استفاده از کابل نیست. در آینده از سامانه‌های حرکتی مغناطیسی استفاده خواهد شد که نیاز به کابل و موتورهای حجیم را از میان برده و بدون اصطکاک به نرمی و آسانی افراد را میان طبقات جابه‌جا می‌نماید. استفاده از این سامانه‌های همچنین موجب آزاد شدن فضای ساختمان خواهد شد و این خود به نفع سازندگان و معماران خواهد بود.

آسانسورها به هر طرف حرکت خواهند کرد:

تا پیش از این آسانسور تنها در یک جهت معین یعنی بالا و پایین حرکت می‌کرد. این بدان معنا بود که در یک شَفت تنها یک آسانسور قادر به ارائه‌ی خدمات بود. با استفاده از سامانه‌ی مغناطیسی و شَفت‌های به هم متصل دیگر هر شَفت به یک کابین محدود نخواهد بود. در سامانه‌های جدید کابین‌هایی مورد استفاده قرار می‌گیرند که علاوه بر بالا و پایین رفتن، توانایی حرکت به طرفین را نیز دارند. این سامانه باعث می‌شود تا حرکت کابین‌ها تا حدودی مانند خودروها در خیابان شود. بعنوان مثال اگر کابینی در یک مسیر ایستاده تا مسافران خود را سوار یا پیاده کند، کابین زیرین می‌تواند با تغییر مسیر از اتلاف وقت مسافران جلوگیری نماید.

اولین بالابر توسط چه کسی اختراع شد ؟

با گسترش ساختمان ها نیاز به نوع دیگری از آسانسور ها که به آن ها بالابر نیز گفته می شود افزایش یافت تا در تسریع کار ها و سرعت دادن به ساخت و ساز نیاز بشر را فراهم کند . و اما بالابر ها هم تاریخچه دور و درازی دارند و می توان از آن ها به عنوان اولین ماشین های دست ساز بشر یاد کرد . در مصر باستان نیز برای این که اهرام ساخته شود از بالابر استفاده می شد . اولین بالابر ها توسط ارشمیدس ساخته شد که آن بالابرها نفرات را تا ارتفاع محدودی حمل می کردند.

آسانسور اولیه:

آسانسور وسیله حمل و نقل عمودی می باشد و اولین آسانسور توسط اتوود دانشمند و ریاضی دان بزرگ اختراع شد و می توان گفت که اتوود پایه گذار آسانسور و طراح آن بود . اتوود ماشین اتوود را اختراع کرد که از دو وزنه تشکیل شده بود که با یک نخ به هم مربوط می شدند و روی قرقره ها بالا و پایین می رفتند . بنابراین اتوود توانست طرح ابتدایی برای یک آسانسور را ارائه داد و سپس اولین آسانسوری که به شکل امروزی اختراع شد توسط دانشمند بزرگ آمریکایی به نام اوتیس بود . پس از آن با پیشرفت علم و صنعت روز به روز آسانسور ها نیز پیشرفت کردند و تنوع آن زیاد شده و در طرح ها و انواع مختلف تولید شدند.اوتیس در سال ۱۸۵۴ میلادی با یک اختراع ساده توانست سر آغازی باشد برای اختراع و استفاده از آسانسورهای بی خطر . آسانسور ساده ای که اوتیس طراحی کرده بود چرخ ضامن داری بود که در صورتی که کابل نگهدارنده کابین آسانسور پاره شد اتاقک مورد نظر به طور کامل سقوط نمی کرد و ترمز ها به طور خودکار فعال می شدند و کابین به اندازه ی تنها چند پا فشار می افتاد و می ایستاد.بنابراین اوتیس اولین آسانسور را اختراع کرد که با ترمز اتوماتیک کار می کرد . این مخترع بزرگ در ۴۹ سالگی جان خود را به خاطر بیماری دیفتری از دست داد.اوتیس مخترع آمریکایی از کودکی طرح هایی روی کاغذ می کشید که نشانگر نگاه خلاق او به اشیای عجیب و غریب بود . از این دانشمند بزرگ به عنوان بنیان گذار یکی از شرکت های آسانسور و پله برقی یاد می شود .با پیشرفت علم و صنعت آسانسور ها هم گسترش یافتند و تامپسون اولین کسی بود که در سال ۱۸۵۰ اولین بالابر هیدرولیکی را اختراع کرد و پس از آن نیز برای هر نوع از کار انواع مختلفی از بالابر ها تولید شدند و به نام آسانسور کارگاهی وارد بازار شدند.در دانشنامه ای که مربوط به بریتانیاست آمده است که یک دانشمند رومی به نام ویتروس در حدود ۲۳۶ سال قبل از میلاد از وسایلی نام برده که در بناها برای جابه جایی افراد استفاده می شد . بعد از تامپسون ، دانشمندی به نام ورنرفون زیمنس اولین آسانسورهای الکتریکی را ابداع کرد و با این کار مسیر تولید آسانسورهای پیشرفته امروزی را فراهم نمود.

By |۱۳۹۶/۷/۱۷ ۱۳:۴۴:۲۸مهر ۱۷ام, ۱۳۹۶|مقالات|